Απόφαση κατ’ έφεση περί υπερχρεωμένων – Δικαίωση εντολέως μας

Eπί  υπερχρεωμένης υποθέσεως, η εντολή ανατέθηκε στο γραφείο μας, μετά την έκδοση της πρωτόδικης απορριπτικής εις βάρος της αιτούσης δανειολήπτριας, αποφάσεως, με την αιτιολογία  ότι ενήργησε εκ δόλου κατά την ανάληψη των δανειακών της υποχρεώσεων εν σχέσει προς τις οικονομικές της δυνατότητες , κάνοντας δεκτή την ένσταση περί δολίας  περιέλευσής της στην κατάσταση παύσεως πληρωμών που πρότεινε η παρισταμένη αντίδικος τράπεζα, τονίζοντας μεταξύ των άλλων ότι ενήργησε καταδολιευτικώς όταν μετεβίβασε εντός του υπόπτου χρόνου, ακίνητο περιουσιακό της στοιχείο.

 

Επρόκειτο για δανειολήπτρια με χρέη διαρκούντος του γάμου, που κλήθηκε να καταβάλει μετά την έκδοση του διαζυγίου της, δίχως την οικονομική στήριξη του συζύγου της (που μέχρι πρότινος κατέβαλε τις δόσεις). Αιτητικό της αιτήσεως υπήρξε το νομοθετικό καθεστώς ρύθμισης των χρεών της συμφώνως προς το άρθρο 8 παρ. 1 και 2 του ν. 3869/2010 καθώς και η εξαίρεση κληρονομιαίου ποσοστού της επί της πατρικής της οικίας.

 

Προς αντιμετώπιση των δαπανών διαβίωσης τόσο των δικών της όσο και των προστατευομένων μελών φοιτητών παιδιών της, πέραν των ευκαιριακών επαγγελματικών αναζητήσεων, εξαναγκάσθηκε να πωλήσει ένα διαμέρισμα κυριότητός της, και μεγάλο μέρος του τιμήματος εισέφερε στην δανείστρια Τράπεζα.

Πρωτοδίκως είχε θεωρηθεί ότι η πώληση αυτή ήτο καταδολιευτική και ότι ως εκ τούτου η προσφυγή της συγκεκριμένης δανειολήπτριας στον ν. 3869/2010 παρίστατο καταχρηστική και είχε απορριφθεί η αίτησή της.

 

Η αίτηση έγινε δεκτή σε δεύτερο βαθμό κατόπιν βασίμως ασκηθείσας εφέσεώς μας, καθόσον καταφέραμε να αποδείξουμε τους πραγματικούς ισχυρισμούς της αιτήσεως, ήτοι την πραγματική ανυπαίτια αδυναμία της δανειολήπτριας να ανταπεξέλθει στα χρέη που την ακολούθησαν και μετά την αμετάκλητη λύση του διαζυγίου της, την μη καταδολιευτικότητα της πώλησης του μοναδικού της διαμερίσματος και την επαρκή καταβολή του τιμήματος στην δανειολήπτρια τράπεζα (κάτι που είχε κριθεί ως ανεπαρκές πρωτοδίκως καθόσον είχαν γίνει λάθος υπολογισμοί, εξέλιπε δε και μία βεβαίωση καταβολής, ικανού ποσού, που δεν είχε προσκομιστεί και ληφθεί υπ’ όψιν πρωτοδίκως), που συγκροτούσαν την ύπαρξη των προϋποθέσεων ένταξής της στην προστασία του ν. 3869/2010:

 

Τα ζητήματα που πραγματεύτηκε η απόφαση είναι τα κάτωθι!

 

– Ο οφειλέτης ενεργεί δολίως όταν με τις πράξεις ή παραλείψεις του επιδιώκει την αδυναμία πληρωμών του ή προβλέπει ότι οδηγείται σε αδυναμία πληρωμών και δεν αλλάζει συμπεριφορά. (ΑΠ 286/2017, ΑΠ 153/2017, ΑΠ 65/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).Ως καταδολιευτική αντιμετωπίζεται μία επαχθής δικαιοπραξία, εφόσον λαμβάνει χώρα με όρους και αξία που δεν συνάδει από τις συνθήκες τέλεσής της (ΕιρΑθ 378/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) ήτο προϊόν της εκποίησης δεν διατίθεται στους πιστωτές αλλά για άλλους σκοπούς (Αθ. Κρητικός Ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων εκδ. 2014, σελ. 61).Αντίθετα δεν είναι αξιόμεμπτη η συμπεριφορά του αν διέθεσε το προϊόν της εκποίησης για την ικανοποίηση μέρους των χρεών του (ΕιρΚρωπ 978/2014 ΝΟΜΟΣ, ΕιρΑθ 1429/2014 αδημ., Ι Βενιέρης Θ Κατσάς Εφαρμογή ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα εκδ. 2016, σελ. 162).

Μόνον όμως το αποτέλεσμα επηρεασμού της εξυπηρέτησης χρεών που συνεπάγεται η εκποίηση του ακινήτου, δεν αρκεί, ώστε να προσαφθεί στον μεταβιβάζοντα οφειλέτη ότι αυτός ενήργησε ενάντια στην καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη ή δολίως.

 

-Κατά τη διάταξη του άρθρου 533 παρ. 2 ΚΠολΔ εν συνδυασμώ προς τη διάταξη του άρθρου 2 ΑΚ, η αρχή της ασφάλειας δικαίου επιβάλλει την κρίση της ορθότητας της εκκαλουμένης αποφάσεως με βάση το νόμο που ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της πρωτόδικης αποφάσεως και όχι τον κατά την εκκλητή δίκη ισχύοντα νεότερο νόμο και αν ακόμη αυτός από το περιεχόμενό του, δυνάμει ρητής επιταγής, έχει αναδρομική ισχύ. Κατά άλλη βεβαίως άποψη το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της εκουσίας δικαιοδοσίας για να κρίνει την ορθότητα της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου εφαρμόζει τον ισχύοντα κανόνα κατά το χρόνο συζήτησης της εφέσεως ενώπιόν του (ΑΠ 236/2015 ΕφΑΔ 2015,1019, ΜΠρΘες 402/2014 ΕλλΔνη 2014,1138 και Αθ. Κρητικός εκδ. 2016, σελ. 527 του ιδίου Συμπλήρωμα στην 4η έκδοση έτους 2016,εκδ. 2018, σελ. 200).

 

Κατά το διατακτικό της αποφάσεως ρυθμίστηκαν τα χρέη της οφειλέτριας σε 60 μήνες με αντίστοιχες μηνιαίες καταβολές και εξαιρέθηκε η εκποίηση του ποσοστού συνιδιοκτησίας της επί της πατρικής της οικίας κατά πλήρη αποδοχή των λόγων εφέσεως που προβάλλαμε!