Ν.4478/2017: Aλλαγές σε Ποινικό Κώδικα

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Ειδικότερα, ο Νόμος αφορά:

I) Στην κύρωση και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στη Σύμβαση της Βαρσοβίας του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη νομιμοποίηση, ανίχνευση, κατάσχεση και δήμευση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας

II) Στις προϋποθέσεις τοποθέτησης ανηλίκων σε ίδρυμα ή ανάδοχη οικογένεια από και προς κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

III) Στην ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/48/ΕΕ σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης.

IV) Ενσωμάτωση της Oδηγίας 2012/29/ΕΕ για την θεσμοθέτηση κάποιων ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας.

Πέρα όμως των νέων ρυθμίσεων που προβλέπονται με τον εν λόγω Νόμο, τίθενται σε ισχύ τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα, στον Ποινικό Δικονομικό Κώδικα αλλά και σε Ειδικούς Ποινικούς Νόμους.

Πιο συγκεκριμένα, βάσει του Άρθρου 4 και 6 της Οδηγίας 2014/42/ΕΕ προβλέπονται τροποποιήσεις στο άρθρο 76 του Ποινικού μας Κώδικα σχετικά με την διαδικασία της δήμευσης. Πρόκειται φυσικά για μία πιο συγκεκριμένη και αυστηρή διάταξη, σύμφωνα με την οποία διευρύνεται η δυνατότητα δήμευσης περιουσιακών στοιχείων που είτε αποκτήθηκαν, είτε χρησίμευσαν από εγκληματική δράση. Μάλιστα για πρώτη φορά με την εν λόγω διάταξη προβλέπεται πως σε περίπτωση που “τα αντικείμενα ή  περιουσιακά στοιχεία έχουν αναμειχθεί με περιουσία που αποκτήθηκε από νόμιμες πηγές, τότε η σχετική περιουσία υπόκειται σε δήμευση μέχρι την καθορισμένη αξία των αναμειχθέντων πραγμάτων”.

Επιπροσθέτως όμως, στην δεύτερη παράγραφο προβλέπεται μία απαγόρευση σχετικά με την δυνατότητα δήμευσης σε περιπτώσεις που αυτή θα κριθεί πως είναι δυσανάλογη. Ειδικότερα δυσανάλογη σύμφωνα με την διάταξη ορίζεται η δήμευση, η οποία ως απόρροιά της θα αποστερήσει από τον καταδικασθέντα ή τρίτο αλλά και την οικογένειά τους αντικείμενο, το οποίο εξυπηρετεί την επιβίωσή τους, ή σε περιπτώσεις που η δήμευση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα ανωτέρω πρόσωπα. Φυσικά όμως, το Δικαστήριο δεν δύναται να μην επιβάλει κάποιο άλλο μέτρο ασφαλείας και στην παράγραφο 4 δίνεται η δυνατότητα να επιβληθεί στον δράστη χρηματική ποινή μέχρι του ποσού που αντιστοιχεί στην αξία των αντικειμένων αυτών. Αυτό μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση που τα αντικείμενα της παραγράφου 1 του νέου άρθρου 76 δεν έχουν βρεθεί και επομένως δεν μπορούν να δημευθούν και το Δικαστήριο έχει επιβάλει δήμευση σε ίσης περιουσιακής αξίας αντικείμενα από την περιουσία του καταδικασθέντος.

Η πέμπτη και έκτη παράγραφος του νέου άρθρου 76 ΠΚ προβλέπουν την επιβολή δήμευσης σε κάποιο άλλο πρόσωπο, έτερο του καταδικασθέντος, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Η παράγραφος 5 και 6 διαμορφώνονται ως εξής:

“Η δήμευση επιβάλλεται σε τρίτο αν τα αντικείμενα ή περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάσθηκαν, άμεσα ή έμμεσα, από τον δράστη σε αυτόν ή αν αποκτήθηκαν από αυτόν ή περιήλθαν με άλλο τρόπο σε αυτόν, εφόσον κατά το χρόνο κτήσης των περιουσιακών στοιχείων γνώριζε ότι ενδέχεται να προέρχονται από αξιόποινη πράξη και ότι σκοπός της μεταβίβασής τους ήταν να αποφευχθεί η δήμευση. Η γνώση, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, πρέπει να προκύπτει από το συνδυασμό περισσότερων ειδικά αναφερόμενων στην απόφαση του δικαστηρίου περιστατικών, όπως ιδίως ότι η μεταβίβαση ή η απόκτηση του περιουσιακού στοιχείου πραγματοποιήθηκε χωρίς αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα σημαντικά κατώτερο από την αγοραία αξία ή από εκείνο που θα προέκυπτε, με βάση τη συνήθη πρακτική στις οικείες βιοτικές σχέσεις. Η δήμευση επιβάλλεται στον τρίτο μόνο εφόσον δεν μπορεί να επιβληθεί σε βάρος του δράστη δήμευση του ανταλλάγματος που έλαβε για τη μεταβίβαση ή αναπληρωματική δήμευση. Όταν ο τρίτος είναι νομικό πρόσωπο, εξετάζεται αν υπήρχε η προβλεπόμενη γνώση σχετικά με την προέλευση των περιουσιακών στοιχείων, σε όποιον έχει εξουσία εκπροσώπησής του ή είναι εξουσιοδοτημένος για τη λήψη αποφάσεων ή για την άσκηση ελέγχου, στο πλαίσιο του νομικού προσώπου ή της επιχείρησης ή σε όποιον ασκεί εν τοις πράγμασι τα καθήκοντα αυτά.”

6. Η δήμευση των αντικειμένων της παραγράφου 1 επιβάλλεται υποχρεωτικά σε βάρος του κατόχου τους, έστω και χωρίς την καταδίκη ορισμένου προσώπου για την τελεσθείσα πράξη, αν από τη φύση τους προκύπτει κίνδυνος της δημόσιας τάξης. Η δήμευση εκτελείται και κατά των κληρονόμων, αν η απόφαση έγινε αμετάκλητη ενόσω ζούσε εκείνος κατά του οποίου απαγγέλθηκε η δήμευση. Αν δεν προηγήθηκε καταδίκη ορισμένου προσώπου ή δεν μπορούσε να γίνει δίωξη, τη δήμευση διατάσσει είτε το δικαστήριο που δίκασε την υπόθεση είτε το δικαστήριο των πλημμελειοδικών με πρόταση του εισαγγελέα.

7. Σε κάθε περίπτωση δήμευσης, το δικαστήριο αποφασίζει αν αυτά που δημεύθηκαν, επιβάλλεται να καταστραφούν ή αν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το δημόσιο συμφέρον ή για κοινωνικούς σκοπούς ή για την ικανοποίηση του θύματος.

 

Ως προς τις τροποποιήσεις που έλαβαν χώρα στο ειδικό μέρος του Ποινικού Κώδικα παρατηρείται πως με την δεύτερη παράγραφου του άρθρου 6 του Ν. 4478/2017 προστίθεται τελευταίο εδάφιο στην παράγραφο 6 του άρθρου 187Α ΠΚ. Το εν λόγω άρθρο αφορά τρομοκρατικές πράξεις και πλέον με την προσθήκη τονίζεται πως για τις πράξεις που αναφέρονται αναλυτικά στην παράγραφο 1 του 187Α ΠΚ, πλέον για την εφαρμογή των άρθρων 88-93 ΠΚ (δηλαδή υποτροπή, καθ’ έξη υποτροπή, αόριστη κάθειρξη κλπ) θα λαμβάνονται υπόψη  και οι αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται από άλλα κράτη – μέρη της Σύμβασης του 2005 σχετικά με την νομιμοποίηση, ανίχνευση, κατάσχεση και δήμευση εσόδων από εγκληματικές ενέργειες και χρηματοδότηση της τρομοκρατίας. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω αποφάσεις των μερών που έχουν προσχωρήσει στην Σύμβαση αυτή θα αποτελούν πλέον απαραίτητο κριτήριο και πηγή δικαίου για τις ανωτέρω περιπτώσεις.

 

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.